Budist rahipler, artık yetiÅŸtiÄŸini düÅŸündükleri bir öÄŸrencilerini, yola çıkmadan önce çağırdılar. BaÅŸrahip öÄŸrenciye tek bir soru sordu:
* "20 yıldır buradasın, neler öÄŸrendin?"
"Yedi gerçek öÄŸrendim" dedi öÄŸrenci.
* "Yirmi yıldır buradasın, sadece yedi gerçek mi öÄŸrendin?"
"Evet, yedi gerçek öÄŸrendim..."
* "Say" dedi baÅŸrahip, "birincisi..."
"Dostluklar ikiye ayrılır: Kalıcı dostluklar ve geçici dostluklar. Hayatta bir zorluk ortaya çıktığı anda bozulan dostluklar daha çoktur, kalıcı dostluklar çok azdır..."
* "Ä°kincisi" dedi baÅŸrahip.
"Ä°nsanların çoÄŸunluÄŸu kalplerini ve beyinlerini geçici deÄŸerlere ayırmışlar. Bu deÄŸerler uÄŸruna kendi gerçek niteliklerinden taviz vermekten, kötü ÅŸeyler yapmaktan çekinmiyorlar..."
* "Üçüncüsü" dedi baÅŸrahip.
"Ä°nsanlar, amaçlarına ulaÅŸmak için birbirlerini ezmekten çekinmiyorlar. Oysa baÅŸkasına kötülük yaparak elde edilen her ÅŸeyin geldiÄŸi gibi ellerinden gideceÄŸini anlamıyorlar..."
* "Dördüncü" dedi baÅŸrahip.
"Ä°nsanlar gerçekte bir anlamı ve önemi olup olmadığını hiç düÅŸünmedikleri fakat deÄŸerli ve anlamlı saydıkları ÅŸeyler yüzünden birbirlerine zarar veriyorlar... Bu ÅŸekilde hayatı birbirlerine zehir etmeye alışmışlar."
* "BeÅŸinci" dedi baÅŸrahip.
"Herkes yanlışın nedenini, başarısızlığın nedenini başkalarında arıyor."
Kimse, başına ne geldiyse aslında kendi yüzünden geldiÄŸini anlamıyor, kendi suçunu, yanlışını kabul edip düzeltmiyor..."
* "Altıncı" dedi başrahip.
"Ä°nsanlar helal lokmanın ve bölüÅŸmenin deÄŸerini bilmiyor. En lezzetli lokmanın helal lokma olduÄŸunu unutuyorlar. Vicdanları ve mideleri arasında kaldıkları zaman midelerini tercih ediyorlar..."
* "Yedinci" dedi baÅŸrahip.
"Ä°nsanlar bir ÅŸeye dayanmadan yaÅŸama gücünü bulamıyorlar. Bu yüzden çoÄŸu zaman anlamsız ÅŸeylere sarılıyor, güveniyorlar. Asıl sarılmaları ve güvenmeleri gereken belki de tek duygunun sevgi olduÄŸunu anlamamakta ısrar ediyorlar..."
* "Güle güle" dedi baÅŸrahip
